Kamilianie

Idea św. Kamila przeniknęła na teren obecnej Polski przez aktywność niemieckich zakonników Posługujących Chorym – Kamilianów. Już w 1905 roku w Miechowicach koło Bytomia trzej Kamilianie otworzyli dom zakonny. Szukali oni dogodnego miejsca na otwarcie dużej placówki służby zdrowia. I tak w 1907 roku zakończono w Tarnowskich Górach budowę „Lecznicy św. Jana Chrzciciela”. Leczono tam nałogowych alkoholików, a przez pewien czas także chorych umysłowo. Podobnie w Zabrzu w 1928 roku zbudowano duży kompleks leczniczy, gdzie opiekowano się szczególnie osobami starszymi. Równocześnie przyjmowano kandydatów do Zakonu z całej Polski.

Po wojnie w 1946 roku zostaje utworzona Polska Prowincja Zakonu Kamilianów. Niestety w roku 1950 pięknie zapowiadająca się działalność Kamilianów zostaje zahamowana: szpitale zostają odebrane Zakonowi i upaństwowione. Możliwa jest tylko praca duszpasterska w czterech parafiach prowadzonych przez Zakon: w Tarnowskich Górach, Zabrzu, Białej Prudnickiej i Taciszowie. W obrębie tych placówek prowadzi się także posługę chorym w domach prywatnych i szpitalach, przy czym w Polsce Ludowej przez dłuższy czas praca kapelanów szpitalnych była bardzo utrudniona.

Dzisiaj Kamilianie w Polsce podjęli się nowych zadań: prowadzenia Domów Pomocy Społecznej w Zbrosławicach (dla mężczyzn upośledzonych umysłowo), w Pilchowicach (dla dzieci specjalnej troski) i w Zabrzu (dla nieuleczalnie chorych), Zakładów Opiekuńczo-Leczniczych w Hutkach koło Olkusza i w Zabrzu oraz Ośrodków Readaptacyjnych dla narkomanów, nosicieli wirusa HIV i chorych na AIDS w Konstancinie i w Piastowie koło Warszawy.

Kandydatów do życia zakonnego przyjmujemy w Taciszowie koło Gliwic, natomiast zakonnicy, którzy zamierzają przyjąć święcenia kapłańskie, odbywają dalszą formację w Seminarium św. Kamila w Burakowie – Łomiankach koło Warszawy. Zakonnicy z czerwonym krzyżem na piersi obecnie pracują również jako kapelani w szpitalach, opiekują się bezdomnymi na Dworcu Centralnym w Warszawie oraz chorymi w domach prywatnych – szczególnie umierającymi.

Polscy Kamilianie pracują także poza granicami kraju: w Berlinie, Austrii, na Węgrzech, na Słowacji i na Madagaskarze. Na Słowacji w Kremnicy we wrześniu 1995 roku został otwarty nowicjat, gdzie 7 młodych Słowaków rozpoczęło życie kamiliańskie, przygotowując się do służenia chorym i cierpiącym. Podobna perspektywa otwiera się na Węgrzech i na Madagaskarze, gdzie kamilianie pracują w szpitalu w Fianarantsoa, prowadzą aptekę oraz służą chorym na trąd w wiosce trędowatych – Ilena.

W dzisiejszych czasach jest wielu chorych i cierpiących, potrzebujących pomocy, serca i poświęcenia. Do tej pracy potrzeba ciągle nowych rąk i gorących serc. Informacji na temat życia Zakonu udzielają wszystkie Domy Kamiliańskie. Natomiast kandydatów do Zakonu przyjmuje Prowincjał:
ul. Bytomska 22
42-606 Tarnowskie Góry
tel. +48 32 285-76-96
e-mail: kamil@kuria.gliwice.pl

oraz Przełożony Seminarium św. Kamila
ul. Warszawska 4
05-092 Buraków – Łomianki
tel. +48 22 751-23-61

Charyzmat św. Kamila krzewią w Polsce także Siostry Kamilianki, które przyjmują kandydatki do Zgromadzenia:
ul. Opolska 30a
Sławice
46-086 Narok
tel. +48 77 74-21-40

Wsłuchujmy się uważnie w przesłanie św. Kamila, które jest skierowane również do nas, abyśmy bardziej ludzkimi uczynili te miejsca, w których cierpi i umiera człowiek.
Opracował: O. Andrzej Tarkowski OSCam.

Jeżeli interesuje Cię Zakon Posługujących Chorym napisz do Referenta powołaniowego (O. Czesław Hensel):oscampowol@interia.pl




Możesz wesprzeć nas wpłacając dowolną kwotę na poniższe konto:

Kamiliańska Misja Pomocy Społecznej

Ul. Poniatowskiego 14, 05-092 Łomianki-Buraków

X ODDZ. PKO BP S.A. WARSZAWA

NR. KONTA 25 1020 1013 0000 0702 0003 2474

kod (BIC) SWIFT dla przelewów zagranicznych: BPKOPLPW

Wpłaty darowizn rozliczane są za pośrednictwem Centrum Rozliczeniowego Dotpay

 
Darowizna na rzecz Kamiliańskiej Misji Pomocy Społecznej
Kwota: PLN

Wpłacając ofiarę pieniężną na konto Kamiliańskiej Misji Pomocy Społecznej możliwe jest jej odliczenie od podstawy opodatkowania jako darowiznę na działalność charytatywno – opiekuńczą, dokonaną stosownie do postanowień artykułu 55 ustęp 7 ustawy z 17 maja 1989r., o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.89.29.154 z późn. zm.).

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij